♪♥Pimei♥~lริ่มllsก...~~
posted on 05 Sep 2008 23:00 by pimei01
เริ่มยังไงดีหว่า อยากพร่ำเรื่องชีวิตตัวเองก่อนจะมาถึงวันนี้ให้ฟังจัง
ใครสนใจจะฟังมั่งหว่าเนี่ย .................................................
ช่างเหอะ เพราะยังไงก็ไม่ได้คิดจะฟังความเห็นใครแล้ว
อยากทำเพื่อระบายอะไรเอาไว้บ้างแค่นั้นเอง
อื้อ ที่จะเล่าอ่ะนะ เราเนี่ย ตอนนี้ใช้ชีวิตแบบหวาดระแวงตัวเองมากเลย
แก่ขึ้นทุกวันเลยหว่ะ ตอนนี้ อายุ 15 ขวบ 4 เดือน
ที่ผ่านมาชีวิตเจออะไรมามั่งอ่ะ นั่งอิจฉาคนอื่นตลอดเลยดิ
ช่วงเวลาที่เพื่อนๆใช้ชีวิตวัยเด็กกัน ใช้ชีวิตตามภาษาเด็กมัธยมธรรมดากัน
แต่ตรูเอาเวลาพวกนี้ไปทำอะไร
เพราะต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเองโดยลำพังไง เด็กบ้านแตกครอบครัวไม่มี
แม้แต่เพื่อนยังไม่คบเลย
อยากจะเล่าเรื่องเพื่อนคนนึงให้ฟัง อื้อ เพื่อนคนเดียวเลยหล่ะ
มีเหตุการเลวร้ายขึ้นเยอะมาก ทั้งสองฝ่ายเลย ไม่รู้จะสามารถแก้ปัญหายังไง
ตอนนี้ปล่อยๆให้ผ่านมาได้ เป็นปีละ แต่ลืมไม่ได้อ่ะนะ
เริ่มจาก อื้อ หนีออกจากบ้านสินะ มานั่งร้องไห้อยู่ที่ร้านเน็ต
ไบ้นี่จากคนไม่รู้จักเสือกเข้ามาทักพอดี สนใจอะไรนักหนา เห้อ
เห้ย ฝุ่นเข้าตา บอกไปประมานนี้ ช่วงแรกที่ใช้ชีวิตด้วยตัวเองลำบากมาก
ต้องทำงานเอง เช่าห้องเอง เรียนเอง เหนื่อยนะ ตอนนั้น ม.1 เอง
ชีวิตที่ไม่มีใครเลยอ่ะ เหงานะ ก็มีแต่เกมร์ โหสมมุติชีวิตตัวเองหรูมาก
ตอนนั้นเล่นเกมร์ โคตรเก่งโคตรหรูอ่ะ แต่พอมองตัวเองข้างนอก
ที่มันไม่มีอะไรเลยแล้วเนี่ย สลดหว่ะ นั่งร้องไห้อีกละตรู
คิดถึงบ้าน คิดถึงครอบครัว แต่ถึงยังไงกลับไป ก็คงไม่มีคนมากอด
มาปลอบใจคนอย่างเราหรอก ไอ้นั่นโผล่มาอีกละ ถามจั้ง
โมโหละนะ เห้ย เมิงเป็นใครเนี่ย ยุ่งอะไรชีวิตตรูหนักหนา ไปไกลๆป่ะ
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ มันหายไปเลย หลายวันละ
เครียดว้อย เบื่อเกมร์ อ้าวไอ้นี่อีกละ โผล่เข้ามา เฮ้ยนายเล่นเกมร์เต้นกันป่ะ
หือ อะไรมันวะ เอ้อ เอาก็เอา เหงาพอดี นั่นแหละ จุดแรกเลย รู้จักกัน
ไม่รู้มาติดใจไรตรูฟระ ชวนทำนู้นทำนี่บ่อยจนถี่ยิบ
เพราะตอนนั้นไม่รู้จะทำอะไร (ไม่มีใคร) ก็เลย เอ่อ เลยตามเลย
ไปกินข้าว คั๊ฟ ซื้อขนม คั๊ฟ เดินเที่ยวตลาด หาซื้อเสื้อผ้า เอ้อ
ดีหว่ะ ก็สนุกดีคบกับไอ้นี่เนี่ย เอาใจไส่ดี (จนลืมเรื่องเครียดๆไปได้พักเลย)
ถามมันมั้ง ตอนนั้น เห้ย ทำไมเมิง แบบ สนใจอะไรตรูมากจังวะ หลายอย่างเลย
ชอบนายอยู่มั้ง แมร่งพูดมาแบบนี้ ตกใจร้องเห้ย มันบอก เห้ยๆๆๆเพื่อนกัน
อ่ะนะ ตอนนั้นมันเรียนคนละโรงเรียนเลย คบมันแล้วสบายใจมากจนโห
คือชีวิตนี้ ให้มันเลยอ่ะ เพราะตอนนั้นก็มีแค่มัน
ในที่สุดมันก็ย้ายมาเรียนที่เดียวกับเราจนได้ อื้อ มันรู้ ว่าไม่ค่อยมีคนคบ
ก็ โห นิสัยเอาแต่ใจโคตร ใครมันจะทน แต่มันทนเราแฮะ
พอมันมาอยู่ โรงเรียนเดียวกัน แต่คนละห้อง ก็มีคนถามมัน
เห้ยทำไมมาคบคนแบบเรา มันบอก เห้ยเพื่อนตรูไม่มีใคร
เข้าใจเพื่อนตรูหน่อย มีแต่คนยุให้เลิกคบ เครียดๆจนโมโหตวาดมันไปมั่งว่า
เห้ย อย่าคุยกันต่อเลย เป็นขี้ปากชาวบ้านเขาปล่าวๆ ตวาดมัน อ่ะนะ
ทั้งๆที่มันไม่เคยคิดสนใจคำพูดจนอื่นเลย มีแต่แก้ต่างให้ตลอด
แล้วยังไงต่อหว่า งอลๆง้อๆอ่ะมั้ง อื้อ โดนแซวบ่อยๆว่าเมิงสองตัวเนี่ย
เป็นผัวเมียกันป่าววะ อ้าวปากไอ้เชี่ยนี่ เดี๋ยวได้รับทานบาทาแล้วยังไงอ่ะ
แต่มันน่าคิดไหม ที่อยู่ด้วยกันมาเนี่ย เอ่อ ลืมบอก เช่าหออยู่คนเดียว
มันก็ห่วง อื้อ มันพูดแบบนั้นจริงๆ มันขอแม่มาค้างด้วย แบบ วันศุกร์เสาร์เงี้ย
นอนด้วยกันจนเกือบจะเกินเลยหลายครั้งวะ โห ตัวเสียดกันเงี้ย
แล้วทะลึ่งทั้งคู่ ลามปามอะไรหลายอย่างเหมือนกัน ถ้ามีคนมาถามว่า
เห้ยเมิงสองตัวเป็นผัวเมียกันป่าววะ เงียบหว่ะ กุตอบไม่พูด รออีกฝ่ายตอบก่อน
ซึ้งก็ เงียบ สงัดจนต้องทำขำๆเปลี่ยนเรื่องคุยทุกที อยู่กะมันเนี่ย
มีเรื่องเยอะมากที่ทำให้เข้าใจผิดกัน แต่มันเองก็โคตรจะเป็นคนดีเลยนะ
มันเข้าใจเราทุกอย่างอ่ะ พยายามเข้าใจอะไรที่ไม่สมควรจะเข้าใจเราตลอด
มันเป็นคนดีชนิดจนเราเองกลัว กลัวว่าถ้ามันเจอทางเลือกที่ดีกว่า มันจะหนีเราไป
อ่ะนะ คิดเองไปคนเดียวอ่ะ ซึ่งมันเองไม่เคยคิดเลย แต่นะ คนเขาคิดมากอ่ะ
ก็เลยเริ่มทำตัว ประชดมากขึ้น เวลามันเล่นเกมร์จนเผลอลืมเราไปเราก็งอล
เวลามันต้องไปไหนมาไหนกับคนอื่น กลัวมันจะสนใจคนอื่นมากกว่าเราก็งอล
ซึ้งมันก็ยังคงง้อ และวันนึงที่อารมเดือดดารก็มาถึง วันนั้นเรียนพละ
แล้วมีเรื่องกับเพื่อนในห้องเดียวกัน โคตรโมโหเลยไม่สบายด้วย
อารมณ์ร้อนๆมาเลย มันเองก็คงเหมือนเดิม เป็นห่วงเป็นใยตลอด
เม่ยเป็นไรเม่ยอ่ะเครียดอีกละ อื้อมันถาม เลยระบายอารมณ์ไส่มัน
ประมานว่าเล่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรที่เจอมาให้มันฟังอ่ะ มันก็ให้คำปรึกษาที่ดี
แต่วันนั้นมันเครียดยังไงไม่รู้ปวดหัว แล้วเหมือนมันพูดอะไรไม่เข้าหูด้วย
ก็เลยพูดไปประมานว่า เมิงเองก็เหมือนกัน พยายามทำตัวให้มันดูดีดูสนใจ
ตรูหน่อย ถ้าเมิงทิ้งตรูไปอีกคนตรูจะไม่เหลือใครแล้วนะเว้ย
เมิงรู้ป่ะว่าคนที่ตรูหวังฝากชีวิตแมร่งทิ้งกรูหมดเลย เมิงอย่าไปอีกคนละกัน
งั้นกุฆ่าเมิงแน่ อะไรประมานนนี้ แล้วมันก็เครียดๆมั้งอื้อใช่ มันเดินเร็วขึ้นจน
เห็นได้ชัดเลย เราก็เอ๊ะมันจะรีบไปไหน เราก็เลยแกล้งหยุดเดิน
พอมันเดินเลยเราไปได้พักมันคงสังเกตุไม่เห็นเรา เลยตาลีตาเหลือกวิ่งมาหา
เพราะมันรู้ว่าไม่สบาย มันถามใหญ่เลยเป็นไรไปปล่าวประมานนี้
เราเลยถามมัน เห้ย ห่วงด้วยเหรอ เห็นรีบเดินนึกว่าห่วงเกมร์มากกว่า
เท่านั้นอ่ะมันวิ่งหนีเลย รู้ด้วย ว่ามันร้องไห้ไป แล้วยังไงอ่ะ ช็อกนิดๆแต่ไม่คิดอ่ะ
ว่าตัวเองจะผิดเลยแม้แต่น้อย ยังไงเดี๋ยวมันก็คิดได้แล้วมาขอโทษเราเอง
ผ่านไปแล้ว ผ่านไปอีก มันหายไปเลย ตอนเช้าที่รอนั่งกินข้าวด้วยกันมันก็ไม่มา
พอกลางวันไปเจอมันที่โรงอาหาร ก็เห็นมันกินข้าวเสร็จแล้ว
ก็ลยนัดตอนเย็นกลับบ้านด้วยกัน มันบอกวันนี้พี่มันมารับ
พอเย็นเห็นมันเดินไปกับเพื่อนเข้าร้านเกมร์ข้างๆ โรงเรียน เลยสงสัย
แอบไปนั่งเล่นที่นั่น แอบๆมอง เห็นมันนั่งคุยกับเพื่อน บอก กรูเองก็ทนแทบ
จะไม่ไหวแล้ว แต่กรูรัก รักมากด้วย ก็เลยคิดว่าจะเปลี่ยนเม่ยมันได้
แล้วทีนี้ กรูผิดเอง กรูตามใจเม่ยมันมากเกินไป กรูเสียใจหว่ะถ้าต้องไปบอก
ให้เลิกคบกัน เพื่อนมันก็บอก เมิงเองอ่ะถอยเหอะ ชีวิตเมิงจะได้เจอสิ่งดีๆกว่านี้
อีกเยอะมาก เมิงละจากคนที่ฉุดชีวิตเมิงเหอะวะ ได้ฟังแบบนั้น สลดเลย
วันนั้นนอนคิดทั้งคืน เช้าขึ้นมา ทุกอย่างก็ดูเหมือนปกติ มันยังคงมาสนใจ
เอาใจใส่เหมือนเดิมเสมอ แล้วเรื่องก็เกิดเพราะผมเองอีก อาละวาดขึ้นมาเรื่องที่
ไปแอบได้ยินมา มันก็ก้มๆหน้า แล้วเดินหนี จนห่างๆกันสักพัก
ก็โมโหมากที่มันไม่พูดด้วย เลยตวาดมันถามมันแบบโมโหสุดๆ เมิงเป็นอะไร
ทำไมเงียบทำไมเล่า เมิงเป็นอะไร ทำไมพูดไม่ออกหา เมิงจะทิ้งตรูไปอีกคนใช่มะ
มันหันมาตอบสั้นๆจนเย็นไปทั้งตัวเลย เม่ยนั่นแหละที่เป็นอะไรไปแล้ว
มันพูดชนิดแบบใครฟังก็คงเข้าใจความรู้สึกมันอ่ะ ตั้งแต่วันนั้น กลับมาทบทวน
ดูตัวเองสิว่าคนๆนี้มีอะไรดีบ้าง ทำไมคนแบบมันจะต้องมาทุ่มเททั้งชีวิตให้
พยายามจะปรับปรุงตัวใหม่เพื่อมันจะหันกลับมามองเราบ้าง
แต่เวลายิ่งพยายามมันยิ่งเมินอ่ะ ดูตัวเองเหมือนตัวตลกเลย อารมณ์โมโหเลย
เดือดดารขึ้นไปใหญ่ จนกลายเป็นเรื่องเข้าใจผิดที่ไม่สามารถเคลียกันได้
จน มันเบื่อการกระทำของเรา และมันเริ่มเกลียดเราจนในที่สุด
เสียใจมากๆจนโห คร่ำครวญพักใหญ่เลย ก็จะไม่เหลือใครแล้วนี่
ขอจบไว้ก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะมาเล่าต่อ ชีวิตมีแต่เรื่องเครียดๆนะ
ตอนนี้อยากทำให้ชีวิตตัวเองมีความสุขอย่างเดียวอ่ะ
ตอนนี้ทำตัวแบบ เป็นคนเลวก็เอาแค่ตัวเองมีความสุข เพราะไม่นานเดี๋ยวก็ม่องละ
อื้อ มันมีเหตุผลนะ จะมาเล่าให้ฟังต่อ เม้นให้เค้าด้วยเน้อ เป็นกำลังใจให้กันที